Klukkan er 8 á laugardagsmorgun....sólin komin á loft..... shit hvað við erum myglaðir eftir gærkvöldið,
Morgunmatur á Hótel Höfðabrekku, ég... Sverrir og Jónbi.... hinir.... sofandi.
Hafþór, Beggi, Lúther og Kiddi láta sjá sig um hálf 10 leitið og full ferskir miðað við okkur,
Einhverjir eru farnir að rumska og eru frekar (T)Ussulegir eftir erfiðið frá kvöldinu áður... en....
Sandurinn kallar.... og menn næra sig á súrmjólk og brauði, og hafði hotel freyjan á orði að óvenju mikið magn af kaffi bollum hefðu verið í vaskinum á hótelinu þennan morgun.
Einhverjir farnir að taka posur til að koma sér í form fyrir átök dagsins.
Einhver rauk út áður en allir vöknuðu og ákvað að ráðast á skóflurnar á hjólinu sínu (SUZUKI)
og snúa þeim þannig að þær myndu nú kanski moka smá sandi frekar en að slétta hann, maðurinn var með skóflurnar öfugar á hjólinu. En það skiptir víst engu máli á svona hjóli.

Við vorum komnir á sandinn um kl 10 og flestir í flottum gír og myglan farin að renna af mönnum og fyrstu börðin við krossbrautina farin að væla undan öllum áganginum brjalaðra og skítþunnra fjórhjólamanna.
Hafþóri tókst að af-felga skófludekk og rífa felgu á fyrsta hálftímanum eða svo og þurfti að skella nýjum gang af dekkjum undir græjuna, nú ekki með nema 8 umganga af dekkjum með sér í sveitina, það dugar ekkert minna.
Svo var ferðinni heitið út á Hjörleifshöfða þvi einhver hafði á orði að brautin væri illfær vegna svo gríðarlegs magns af "WHOOPSUM" (vælitónn) og bara það væri ekki hægt að hjóla í henni. Svo við hinir létum til leiðast og þrykktum á sandinn. eða fyrst smá malbik.... og svo smá meira malbik ..... og svo lúpínur... ... já og svo kom loks sandur... hvernig voru skóflurnar á malbikinu aftur Beggi?
En þarna eru skálarnar fínu sem allir hafa gaman af og mönnum gengur mis-vel að hjóla í þeim, en þær voru frekar léttar þessa helgina og tóku flestir á þeim af einskærri snilld.
Klukkan orðin 2 og það var ákveðið að skella sér til baka í smá maga áfyllingu ásamt því að fylla á bensín tankana og taka á seinnihlutanum.
Eggert þurfti að hætta eftir fyrri hlutann eftir að legurnar í afturgaflinum gáfu sig og legurnar sem hann átti í skúrnum síðasta árið komnar í hjól hjá öðrum félaga klúbbsins, og það bara daginn fyrir ferðina, shitturinn hvað mar hugsar vel um félagana sína..
Ég tók þann pól í hæðina að fara á bílnum hans Sverris og taka myndir af strákunum fyrst ég gat ekki hjólað.
Ferðinni var heitið á nýtt svæði þar sem við höfum aldrei hjólað áður.... og voru menn svolítið spenntir að sjá hvað þetta hefði upp á að bjóða.
Þarna voru menn komnir í gírinn eftir að hafa verið að hjóla um morguninn, þannig að menn voru búnir að metta sig og heitir eftir fyrripart.
Nú var komið að seinnipart........
Þarna voru börð sem skildu menn frá strákum.... (mitt hjól var bilað, annars hefði ég farið í þetta sko) og fengu hjólin að fynna fyrir því og vinna fyrir kaupi sínu og komu misvel undan þessum átökum, á meðan kettlingarnir lágu í leyni og fylgdust með átrúnaðargoðum sínum berja á hörðum bökkum og hendast af fákum sínum og falla til jarðar af þvílíkum þunga á meðan hjólin héldu áfram að stíga í átt til himins.
Stelpurnar öskruðu og veinuðu á meðan á þessum átökum stóð niðri á meðal áhorfenda ...... bíddu nei... það voru víst engar stelpur þarna, þetta var Skúli Tyson því þetta var eitthvað sem hann hafði aldrei séð eða upplifað og komu þessi hlóð úr honum. eeeeeeeeee!!!!!!!
Sverrir átti nú tilþrif þessarar ferðar líkt og áður og býður þessu hjóli sínu byrgin hvað sem það kostar og lætur ekkert stoppa sig, Viggó, Beggi, Gummi og Hafþór voru heldur ekkert að skafa af því og létu ljós sitt skýna á stökkpöllum dauðans...
Hérna eru einhverjar myndir frá ferðinni.... (LOKSINS)

































